خلوتگاه ترنم باران عشق

که مرا بنشانی بر روی پاهایت

بگذاری  گله کنم از همه این کابوسهایی که چشم تو را دوردیده اند

دلتنگی را بهانه کنم

سرم را پنهان کنم در گودی گلویت

تمام ریه ام را پر کنم ازعطرمردانه ات