هـر روز

سـرتـاسـر ِ شـهـر را

دنـبـال ِ چـیـزی مـی گـردم

کـه سـالـهـاسـت گُـم کـرده ام

و نـمـی دانـم چـیـسـت . .

شـبـهـا

وقـتـی بـه خـانـه مـی رسـم

خـودم را بـه چـوب رخـتـی مـی آویـزم . . .